روش یادداشتبرداری جملهای چیست؟
در قسمت چهارم مجموعهی آموزش یادداشتبرداری حرفهای، با روش فهرستنویسی یا طرحوارهی سلسلهمراتبی آشنا شدیم. این روش زمانی بسیار کاربردی است که مطلب از عنوانها، زیرعنوانها و جزئیات مشخص تشکیل شده باشد.
اما همهی موقعیتهای یادگیری چنین ساختاری ندارند.
گاهی مدرس با سرعت زیادی صحبت میکند، موضوعها ناگهان تغییر میکنند یا هنوز نمیدانیم هر نکته باید در کدام بخش از یادداشت قرار بگیرد. در چنین شرایطی، تلاش برای ساختن یک صفحهی کاملاً منظم ممکن است باعث شود بهجای یادگیری، بیشتر درگیر شکل و ساختار یادداشت شویم.
اینجاست که روش یادداشتبرداری جملهای میتواند کمککننده باشد.
در این روش، ابتدا اطلاعات مهم را سریع و مستقل ثبت میکنیم و بعد، در فرصتی مناسب، آنها را دستهبندی و سازماندهی میکنیم.
روش یادداشتبرداری جملهای چیست؟
روش یادداشتبرداری جملهای یکی از سادهترین و انعطافپذیرترین روشهای یادداشتبرداری است.
در این روش، هر نکته، واقعیت، ایده یا مفهوم تازه را در یک خط جداگانه ثبت میکنیم. برای دسترسی و ارجاع آسانتر نیز میتوانیم خطها را شمارهگذاری کنیم.
در روش جملهای لازم نیست همان لحظه دربارهی جای هر نکته در ساختار کلی تصمیم بگیریم. کافی است معنای اصلی را بفهمیم و آن را با یک جمله یا عبارت کوتاه ثبت کنیم.
برای مثال، فرض کنیم موضوع یک کلاس بازخورد مؤثر است. یادداشت اولیه میتواند چنین شکلی داشته باشد:
۱. بازخورد باید به رفتار مشخص اشاره کند، نه شخصیت فرد.
۲. بازخورد دیرهنگام فرصت اصلاح رفتار را کاهش میدهد.
۳. بیان یک یا دو خطای مهم میتواند از فهرستکردن تمام خطاها مؤثرتر باشد.
۴. بازخورد باید پیشنهاد مشخصی برای قدم بعدی داشته باشد.
هر خط یک ایدهی مستقل را ثبت میکند و میتوانیم بعداً این ایدهها را زیر عنوانهای مناسب قرار دهیم.
آیا در روش جملهای باید جملههای کامل بنویسیم؟
اسم این روش ممکن است این تصور را ایجاد کند که باید تمام جملهها را کامل، رسمی و از نظر دستوری بینقص بنویسیم؛ اما چنین الزامی وجود ندارد.
هدف اصلی در یادداشتبرداری جملهای، ثبت سریع و دقیق معنای نکته است، نه نوشتن یک متن ادبی یا نسخهی کامل از صحبتهای مدرس.
برای مثال، اگر مدرس بگوید:
«کمخوابی میتواند توجه پایدار را کاهش دهد و احتمال بروز خطا را بیشتر کند.»
لازم نیست همین جمله را کلمهبهکلمه بنویسیم. میتوانیم یادداشت کنیم:
کمخوابی ← کاهش توجه پایدار + افزایش خطا
این عبارت از نظر دستوری جملهی کامل نیست، اما معنای اصلی را منتقل میکند و بسیار سریعتر نوشته میشود.
یک معیار ساده برای تصمیمگیری وجود دارد:
اگر هنگام مرور بتوانیم منظور خودمان را دوباره بفهمیم، یادداشت برای ما قابل استفاده است.
چگونه از روش یادداشتبرداری جملهای استفاده کنیم؟
برای استفادهی مؤثر از این تکنیک یادداشتبرداری، میتوانیم آن را در چند مرحله انجام دهیم.
مرحله اول: عنوان و منبع را ثبت کنید
در ابتدای صفحه، عنوان موضوع، تاریخ و نام منبع را بنویسید.
اگر در حال تماشای یک ویدیوی آموزشی هستید، میتوانید زمان بخشهای مهم را نیز کنار نکتهها ثبت کنید.
برای مثال:
موضوع: بازخورد مؤثر
منبع: ویدیوی آموزشی
تاریخ: ۱۰ شهریور
زمان: ۱۲:۳۰
این اطلاعات ساده هنگام مرور یا بازگشت به منبع، زمان زیادی برای شما ذخیره میکنند.
مرحله دوم: هر ایده را در یک خط بنویسید
با شروع هر ایدهی تازه، به خط بعد بروید.
سعی کنید چند مفهوم متفاوت را داخل یک جملهی طولانی قرار ندهید؛ زیرا هنگام دستهبندی، مرور یا تبدیل یادداشت به سؤال، پیدا کردن ارتباط میان آنها دشوارتر میشود.
قانون اصلی روش جملهای بسیار ساده است:
یک ایدهی تازه، یک خط تازه.
این قانون باعث میشود هر نکته هویت مستقلی داشته باشد و در مرحلهی پردازش بتوانید آن را راحتتر جابهجا یا دستهبندی کنید.
مرحله سوم: خطها را شمارهگذاری کنید
شمارهگذاری یکی از ویژگیهای کاربردی یادداشتبرداری جملهای است.
وقتی هر نکته شماره داشته باشد، میتوانیم میان بخشهای مختلف یادداشت ارتباط برقرار کنیم.
برای مثال، اگر نکتهی دوازدهم به نکتهی چهارم مربوط باشد، میتوانیم کنار آن بنویسیم:
مرتبط با ۴
این روش همچنین هنگام پرسیدن سؤال از مدرس، مقایسهی یادداشتها با یک همکلاسی یا بازگشت به یک نکتهی خاص، ارجاع دادن را سادهتر میکند.
مرحله چهارم: از نشانههای محدود استفاده کنید
برای افزایش سرعت میتوانید چند نشانهی ثابت برای خودتان تعریف کنید.
برای مثال:
- ت = تعریف
- م = مثال
- ش = شرط
- ؟ = بخش نامفهوم
- ! = استثنا یا هشدار
- ← = نتیجه یا تغییر
البته لازم نیست تعداد زیادی علامت داشته باشید.
اگر برای هر مفهوم یک نشانهی متفاوت تعریف کنید، خودِ نشانهها ممکن است به مانعی برای یادداشتبرداری سریع تبدیل شوند.
نشانهها باید یادآوری را سادهتر کنند، نه اینکه خودشان به چیزی برای حفظکردن تبدیل شوند.
مرحله پنجم: بعد از کلاس یادداشت را پردازش کنید
یادداشت اولیه در روش جملهای معمولاً محصول نهایی نیست.
بهتر است چند دقیقه بعد از پایان کلاس یا مطالعه، یادداشتها را دوباره مرور کنید و جملههای مرتبط را در گروههای مختلف قرار دهید.
برای مثال، در یادداشتهای مربوط به بازخورد مؤثر میتوانیم نکات را در سه گروه قرار دهیم:
- ویژگیهای بازخورد
- زمان مناسب بازخورد
- مقدار و تعداد نکات قابل ارائه
سپس برای هر گروه یک عنوان یا حتی یک سؤال بنویسیم.
نکتهی مهم این است که لازم نیست همهی یادداشتها را دوباره پاکنویس کنیم.
هدف از این مرحله زیباتر کردن صفحه نیست؛ هدف این است که رابطه میان اطلاعات مشخص شود و یادداشت برای مرور و یادگیری آماده شود.
روش جملهای برای چه موقعیتهایی مناسب است؟
روش یادداشتبرداری جملهای زمانی بیشترین کاربرد را دارد که اطلاعات سریع، متنوع یا نسبتاً بینظم ارائه میشوند.
برای مثال، میتوان از این روش در موقعیتهای زیر استفاده کرد:
- کلاسهای سریع
- سخنرانیهای مهمان
- جلسههای پرسشوپاسخ
- مصاحبهها
- پادکستها
- گفتوگوها و جلسهها
- ویدیوهای آموزشی با ساختار نامشخص
- ثبت مشاهدههای یک آزمایش
اگر مطلب از ابتدا ساختار سلسلهمراتبی مشخصی داشته باشد، روش فهرستنویسی میتواند نتیجهی منظمتری ایجاد کند.
برای مطالبی که بر مقایسهی چند موضوع تمرکز دارند، روش جدولی مناسبتر است و برای مطالبی که ارتباطهای چندلایه و شبکهای دارند، میتوان از روش نقشهبرداری استفاده کرد.
بنابراین قرار نیست یک روش یادداشتبرداری را برای تمام موقعیتها به کار ببریم.
یادداشتبرداری حرفهای یعنی انتخاب روش مناسب برای نوع اطلاعات و موقعیت یادگیری.
مزایای روش یادداشتبرداری جملهای چیست؟
روش جملهای چند مزیت مهم دارد که آن را به یک ابزار کاربردی برای یادگیری تبدیل میکند.
۱. سرعت بالا در ثبت اطلاعات
مهمترین مزیت این روش، سرعت شروع و ثبت اطلاعات است.
لازم نیست قبل از نوشتن، صفحه را طراحی کنیم یا دربارهی جای دقیق هر نکته تصمیم بگیریم. همین موضوع کمک میکند هنگام صحبت سریع مدرس، اطلاعات کمتری را از دست بدهیم.
۲. انعطافپذیری
یادداشتهای جملهای ساختار ثابتی ندارند و میتوانند بعداً به قالبهای مختلف تبدیل شوند.
برای مثال، میتوانیم آنها را به:
- فهرست
- جدول
- نقشه
- جعبه
- پرسش و پاسخ
تبدیل کنیم.
به همین دلیل، روش جملهای میتواند نقطهی شروع مناسبی برای پردازش اطلاعات باشد.
۳. شروع سادهتر برای افراد سردرگم
گاهی صفحهی خالی یا قالبهای پیچیده باعث میشوند فرد اصلاً نوشتن را شروع نکند.
روش جملهای این مانع را کاهش میدهد.
در این روش کافی است سؤال کنیم:
«مهمترین چیزی که همین الان فهمیدم چیست؟»
و آن را در یک خط ثبت کنیم.
اشتباهات رایج در یادداشتبرداری جملهای
حتی یک روش ساده نیز اگر نادرست استفاده شود، میتواند کارایی خود را از دست بدهد.
رونویسی کلمهبهکلمه
یکی از رایجترین اشتباهات، نوشتن تمام صحبتهای مدرس است.
هدف یادداشتبرداری حرفهای، ساختن نسخهی مکتوب کلاس نیست. باید تلاش کنیم معنای اصلی را ثبت کنیم و از نوشتن اطلاعات غیرضروری فاصله بگیریم.
نوشتن چند ایده در یک خط
اگر چند مفهوم متفاوت را در یک خط قرار دهیم، دستهبندی و مرور آنها دشوارتر میشود.
بهتر است هر ایدهی مستقل، خط مخصوص خودش را داشته باشد.
حذف شرطها و قیدهای مهم
گاهی برای افزایش سرعت، کلماتی مانند «گاهی»، «در بیشتر موارد»، «فقط در صورت» یا «بهجز» را حذف میکنیم.
این کار میتواند معنای اصلی نکته را تغییر دهد.
بنابراین در زمان کوتاهکردن جمله، کلمات تعیینکنندهی معنا را حذف نکنید.
رهاکردن یادداشت بعد از کلاس
یادداشت جملهای قرار نیست برای همیشه مجموعهای از جملههای پراکنده باقی بماند.
اگر بعد از کلاس هیچ زمانی برای مرور، دستهبندی یا تبدیل نکات به سؤال اختصاص ندهیم، بخشی از ارزش یادداشت را از دست میدهیم.
چگونه با یادداشتهای جملهای مرور کنیم؟
بعد از پایان کلاس یا مطالعه، ابتدا نکات مرتبط را در گروههای مختلف قرار دهید.
سپس برای هر گروه یک سؤال بسازید.
برای مثال، بهجای اینکه فقط عنوان «ویژگیهای بازخورد مؤثر» را بنویسید، میتوانید آن را به یک سؤال تبدیل کنید:
«یک بازخورد مؤثر چه ویژگیهایی دارد؟»
حالا صفحه را کنار بگذارید و تلاش کنید پاسخ سؤال را از حافظه توضیح دهید.
این کار باعث میشود یادداشتبرداری از یک فعالیت صرفاً نوشتاری به بخشی از فرایند یادگیری تبدیل شود.
اگر اطلاعات شما بیشتر از جنس واقعیت و تعریف هستند، میتوانید جملهها را به کارتهای پرسشوپاسخ تبدیل کنید.
اگر میان چند نکته ارتباط وجود دارد، بهتر است آنها را به جدول یا نقشه منتقل کنید.
بنابراین میتوان این فرایند را چنین خلاصه کرد:
ثبت سریع → دستهبندی → سؤالسازی → یادآوری → مرور
روش یادداشتبرداری جملهای چه تفاوتی با فهرستنویسی دارد؟
تفاوت اصلی این دو روش در زمان تصمیمگیری برای ساختار یادداشت است.
در روش فهرستنویسی، معمولاً ساختار موضوع را هنگام نوشتن مشخص میکنیم و نکات را زیر عنوانها و زیرعنوانهای مناسب قرار میدهیم.
اما در روش جملهای، ابتدا نکات را بهصورت مستقل ثبت میکنیم و سازماندهی آنها را به مرحلهی بعد موکول میکنیم.
بنابراین اگر ساختار مطلب از قبل مشخص باشد، فهرستنویسی میتواند انتخاب مناسبی باشد؛ اما اگر اطلاعات با سرعت زیاد و بدون ساختار مشخص ارائه شوند، روش جملهای انعطاف بیشتری ایجاد میکند.
جمعبندی: آیا روش جملهای برای شما مناسب است؟
روش یادداشتبرداری جملهای یک راه ساده برای ثبت سریع اطلاعات در موقعیتهایی است که فرصت کافی برای طراحی ساختار یادداشت نداریم.
در این روش، هر ایده را در یک خط ثبت میکنیم، در صورت نیاز خطها را شمارهگذاری میکنیم و از چند نشانهی محدود برای افزایش سرعت استفاده میکنیم.
اما نکتهی مهم این است که کار با پایان کلاس تمام نمیشود.
بعد از ثبت اطلاعات، باید آنها را پردازش کنیم، نکات مرتبط را کنار هم قرار دهیم و در صورت نیاز آنها را به سؤال، جدول، نقشه یا قالب مناسب دیگری تبدیل کنیم.
در واقع، قدرت روش جملهای فقط در سریع نوشتن نیست؛ بلکه در این است که به ما اجازه میدهد قبل از تصمیمگیری دربارهی ساختار، اطلاعات مهم را از دست ندهیم.
اگر در کلاسهای سریع، پادکستها، سخنرانیها یا ویدیوهای آموزشی نمیدانید نکات را چگونه مرتب کنید، این روش میتواند نقطهی شروع مناسبی برای شما باشد.
در قسمت ششم مجموعهی آموزش روشهای یادداشتبرداری، با روش یادداشتبرداری جعبهای آشنا میشویم و بررسی میکنیم چگونه میتوان اطلاعات پراکنده را در بخشهایی روشن، جداگانه و قابلمرور سازماندهی کرد.
